Апошнім часам да нас паступаюць розныя пытаньні адносна фотакопій друкаў беларускага Супраціву, што былі надрукаваныя ў № 1(5) за 2008 год часопіса “Беларускі Рэзыстанс”. Мусім даць некаторыя тлумачэньні, якія не патрапілі ў нумар. Як мы адзначалі, друкі беларускага Супраціву яшчэ на эміграцыі прайшлі “рэстаўрацыйную падрыхтоўку” і рыхтаваліся там да выданьня афсэтным спосабам. Гэта палягае ў наступным: першасны скан або фота раскладаецца на чатыры ч/б сло[...]

У пачатку сьнежня 2005 году, калі мы разам зь Сержуком Горбікам, працавалі над кнігай “Беларускі Супраціў”, прыйшла ашаламляльная вестка: Міхал Вітушка жывы. Перад гэтым я запытаўся ў былога партызана, ці вядомая яму дакладная дата сьмерці М. Вітушкі? У адказе ён напісаў: “Аб Вітушку я некалькі дзён таму даведаўся, што ён вельмі хворы, але жывы”... Ня верылася. Але праўдзівасьць інфармацыі пацьвердзілі некалькі былых удзельнікаў паваеннага беларускага парт[...]

Спроба стварэньня каардынацыйнага цэнтру Беларускага нацыянальнага Супраціву Савецкія і нямецкія спэцслужбы лічылі, што “адзіны цэнтар” беларускага нацыянальнага падпольнага руху існаваў ужо ў 1941 годзе. Але можна меркаваць, што ён не прадстаўляў усіх нацыянальных палітычных групаў. Вінцэнт Гадлеўскі хацеў, каб цэнтар быў ня вузкай партыйнай структурай, а надпартыйным ворганам. У чэрвені 1942 г. у Менску прайшоў нелегальны зьезд (канфэрэнцыя) беларускіх н[...]

У гісторыі беларускага нацыянальнага супраціву ў гады Другой сусьветнай вайны дагэтуль застаецца шмат пытаньняў, якія патрабуюць глыбокагадасьледаваньня. Акурат да ліку гэткіх праблемаў адносіцца гісторыя стварэньня й дзейнасьці беларускіх дывэрсійных фармаваньняў на баку Нямеччыны. Гаворка ідзе пра малаколькасныя аддзелы камандас, у заданьне якіх уваходзіла, галоўным чынам, выведка і правядзеньне дывэрсіяў у тыле супраціўніка. Недасьледаванасьць дадзенага[...]

Тэма Беларускага Рэзыстансу (Супраціву) ў ХХ стагодзьдзі была і застаецца важнай, актуальнай і што крыўдна— маладасьледаванай. Нешматлікія публікацыі беларускіх і замежных гісторыкаў, як правіла, асьвятляюць толькі асобныя яго эпізоды, але не даюць агульнай карціны. Дый зрабіць гэта на сёньняшні момант амаль немагчыма — доступ да адпаведных архіўных крыніцаў у Беларусі абмежаваны. Аменавіта цяпер трэба было б актыўна друкаваць дакумэнты-першакрыніцы, на як[...]