Анішэўская Алена, Смак жыцця

Смак жыцця

Вершы, апавяданні

Анішэўская Алена

Miejsce wydania: Беласток

Data wydania: 1998

Redaktor: Луба Віталь

Wydawca: Праграмная Рада Тыднёвіка Ніва

Wydawnictwo/ drukarnia: Offset-Print, Białystok

Wymiary: 112с., 15см

ISBN: 83-904359-7-7

Kategoria: Literatura piękna

Copyright © 1998 by Алена Анішэўская

Księgozbiór: KAMUNIKAT — ten serwis (wersja elektroniczna); BTH — biblioteka Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, ul. Proletariacka 11, Białystok (egzemplarz papierowy); MiOKB — biblioteka Muzeum i Ośrodka Kultury Białoruskiej w Hajnówce, ul. 3 Maja 42, Hajnówka (egzemplarz papierowy); prywatny księgozbiór w Białymstoku (egzemplarz papierowy)

Numery inwentarzowe: BTH — [1610], [743]; MiOKB — [2703], [2704], [3090], [10593]

UKD: 882.6-1/3=82.6

Informacje uzupełniające: Książka została dofinansowana przez Wojewodę Warszawskiego Dziękujemy Staromiejskiemu Domowi Kultury w Warszawie za pomoc przy wydaniu książki; Podziękowanie: W tym miejscu pragnę podziękować tym, którzy przyczynili się do wydania tej książki. Gorąco dziękuję: Panu Andrzejowi Hagmajerowi, dyrektorowi Wydziału Kultury Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie; Panu Marianowi Walczakowi, przewodniczącemu Konwentu Polsko-Białoruskiego; Panu Sebastianowi Lenartowi, dyrektorowi Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie.

Tempus fugit ... czas ucieka, tempus edax rerum ... czas — pożeracz rzeczy — tak pisał Owidiusz w swych Metamorfozach. Pozostaje jednak pamięć, jej postoje, wydające sygnały, impulsy i podniety, które są tym silniejsze, im większe było zakorzenienie w określonej kulturze, w „ziemi rodzinnej”, „ojczystej glebie”, w swej „małej Ojczyźnie” jako archetypach tożsamości. Poszukiwanie niezbywalnej wiarygodności staje się niejednokrotnie podnietą do twórczości literackiej. Chęć zachowania w słowie pisanym przekazu kulturowego przodków i swego środowiska stanowi nakaz wewnętrzny i swego rodzaju imperatyw twórczy pisarzy i poetów podążających tropami własnej tożsamości. Toteż Helena Aniszewska z domu Kozak urodzona w Białowieży sięgnęła po pióro. Przedwojenna Białowieża składała się z wielu narodowości: Białorusinów, Polaków, Żydów, Ukraińców, Rosjan. Wszystkie narodowości wnosiły coś do wspólnej skarbnicy kultury wzajemnie oddziaływując na siebie. Białorusini posługiwali się językiem miejscowym zbliżonym do białoruskiego języka literackiego. W tym języku śpiewano, opowiadano, odprawiano obrzędy. Polskie instytucje i szkoła upowszechniały kulturę polską. Stąd też u wielu twórców z polsko-białoruskiego pogranicza występuje swoisty bilingwizm i odczuwają oni potrzebę pisania w dwóch językach. (prof. B. Białokozowicz, Impulsy pamięci i tropy tożsamości, фрагмэнт)

Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... wiersze polskie — польскія вершы
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... wiersze białoruskie — беларускія вершы
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... tłumaczenia — пераклады
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... poemat — паэма
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... opowiadania — апавяданні
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... posłowie — пасляслоўе
Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... Уся кніга ў адным файле