Гумянюк Юры

Юры Гумянюк нарадзіўся 24 верасьня 1969 году ў Гародні. Рэгулярна выступае ў айчынным і замежным друку як паэт і публіцыст з 1990 году. Скончыў аддзяленьне паляністыкі Гарадзенскага дзяржаўнага універсытэту імя Янкі Купалы (1994). Там жа вучыўся ў асьпірантуры. На гарадзенскім абласным радыё рыхтаваў літаратурна-мастацкі радыёчасопіс “Кантэкст” (1991-1994). Працаваў журналістам у газэтах “Пагоня” (1992, 1995-2001) і “День” (2004), зазадчыкам літаратурнай часткі Гарадзенскага абласнога тэатра лялек (1994-2000). З 2002 году – публіцыст беластоцкага месячніка “Czasopis”. Выдаў зборнікі вершаў “Водар цела” (1992), “Твар Тутанхамона” (1994), “Рытуал” (1999), “Лябірынты прывіднага замку” (2000, у суаўтарстве), “Вуліца тыгровых архідэяў” (2003). Аўтар няскончанага раману “Апосталы нірваны” (кн.першая 1995), пастаўленых у Гарадзенскім тэатры лялек п’есаў для дзяцей “Баль у барона Мюнхаўзена” (1993), “Таямніца залатога пярсьцёнку” (1998), “Каляднае падарожжа” (1999), дакумантальнай сагі “Прывід даўніх Крэсаў” (2004-2005), шэрагу крытычных артыкулаў пра літаратуру, выяўленчае мастацтва і тэатар. Сурэдактар літаратурна-мастацкага альманаху “Калосьсе”. Беларускія рок-гурты “Грунвальд”, “Айша” (Jungle X-mas), а таксама асобныя выканаўцы стварылі на тэксты Юрыя Гуменюка каля двух дзесяткаў песень.

Загінуў Юры Гумянюк трагічна 19 студзеня 2013 году.

 

Гумянюк Юры :: Выданьні

Гумянюк Юры, Будкін Сяргей, Жывая чытанка / Юры Гумянюк / Вершы

Жывая чытанка / Юры Гумянюк / Вершы

новыя вершы

Гумянюк Юры, Будкін Сяргей

Юры Гумянюк - нарадзіўся ў 1969; беларускі паэт, празаік. Скончыў Гарадзенскі дзяржаўны ўнівэрсытэт, аддзяленьне паляністыкі. Сябра Таварыства Вольных Літаратараў, Саюза беларускіх пісьменьнікаў і Беларускага ПЭН-цэнтру. Аўтар кніг паэзіі: «Водар цела» (Полацак, 1992), «Твар Тутанхамона» (Полацак, 1994), «Рытуал» (Полацак, 1999), «Вуліца тыгровых архідэяў. Вершы 1987-2003» (Беласток, 2003) і раману «Апосталы нірваны» («Калосьсе», № 2 – ... Болей »


Гумянюк Юры, Вуліца тыгровых архідэяў

Вуліца тыгровых архідэяў

вершы 1987-2003

Гумянюк Юры

Вуліца тыгровых архідэяў Юркі Гумянюка – тытул верша, які даў назву цэламу зборніку. Пад адной вокладкай сабраныя творы, напісаныя ў 1987-2002 гадах. Юрка, як паэт, сталеў, змяняўся, а разам з ім сталела і змянялася яго паэзія. Раннія вершы задзёрыста-правакацыйныя, пазнейшыя – філасофска-разважлівыя і назіральна-саркастычна-кемлівыя. На першы погляд цяжка вызначыць да якога “клану” паэтаў залічыць Гумянюка. Часам здаецца, што ён патрыё... Болей »


Гумянюк Юры, Апошняя дэкада

Апошняя дэкада

крытыка, эсэ, успаміны

Гумянюк Юры

Крытыка эсэ і ўспаміны гарадзенскага паэта Юры Гуменюка, што пабачылі сьвет на прыканцы ХХ стагодзьдзя зьяўляюцца сваеасаблівым падсумаваньнем непаэтычнага даробку апошняга дзесяцігодзьдзя адыйшоўшага стагодзьдзя. У зборнік увайшлі розныя па часе, розныя па зьместах і накірунках творы. Але іх аб’ядноўвае час, прыхільнікам якога назваў сябе сам аўтар у прадмове да выданьня. Паэзіі Юры Гуменюка пашчасьціла найбольш, бо яна была выдаваная... Болей »


Гумянюк Юры, Рытуал

Рытуал

Гумянюк Юры

Рытуал зборнік вершаў гарадзенскага паэта, “піянера беларускага постмадэрнізму” Юры Гуменюка. Лірычнасьць і гіпербалічнасьць трапных вобразаў мрояў, паўстаюць у творрах паэта, які ў 90-х гадах мінулага стагодзьдзя як вецер уварваўся ў клясычную беларускую літаратуру, ламяючы каноны і закасьцянелыя стэрыятыпы мінуўшчыны. Новая, энэргічная, сьвежая хвалю струменіць з гуменюкоўскіх твораў і спрабуе разгайдаць дагэтуль амаль сьвятую і неп... Болей »


Гумянюк Юры, Водар цела

Водар цела

псыхадэлічнае мастацтва

Гумянюк Юры

Зялёнае вока, як люстра ў аўторак, -- згадаць — не згадаеш, вядомая справа. -- Штодня ўспамінаецца цёплае мора — -- налева, направа. -- Зьмярцьвелыя сны, апантаны гадзіньнік. -- што 6 на 12, што 8 на 10. -- Чакаем сумленна на зоркавы вынік: -- зьнясуць галаву ці павесяць? -- А вока зялёнае ў дробным кілішку, -- нібыта кавалачак цукру ў гарбаце... -- Спалі гэту кніжку, -- шаноўны мой браце, -- спалі гэту ... Болей »


Za niebokresem Europy

Za niebokresem Europy

Antologia nowej poezji białoruskiej 1987-1997

Literatura — to Ojczyzna. Dla prawdziwego twórcy nie ma różnicy między ideałem narodowym a literackim. My traktujemy go jako najważniejsze literackie wyzwanie. Przybliżamy ten ideał — nie osiągnięty i nieosiągalny — akcjami obywatelskimi i aktami twórczymi. Tak rozpoczyna się manifest literacki „Tutejszych”, nieformalnej grupy literackiej powstałej na Białorusi gdzieś w okolicach roku 1987. W kontekście literatury polskiej takie wyznani... Болей »


Czasopis, 3/2009

Czasopis

Białoruskie pismo społeczno-kulturalne

3/2009

* „Pięć minut” Michałowa. Rozmowa z Markiem Nazarko, burmistrzem Michałowa. * Czy coś zawdzięczamy „Solidarności”? * Grudki – osada w puszczy * I tak to życie płynie... 17 * Minął miesiąc. W regionie. * Oficer trzech armii. 3 * Opinie, cytaty * Żydzi w Orli we wspomnieniach sąsiadow! * Быў у нас такі дохтар... * Васільковы россып паэта. * Календарыюм. Сакавік – гадоў таму. 440 * Кра... Болей »


Czasopis, 12/2002

Czasopis

Białoruskie pismo społeczno-kulturalne

12/2002

* Minął miesiąc * Opinie, cytaty... * Zginęli po wojnie * Календарыюм * Радкі з лістоў, адгалоскі * Уцекач з „беларускага запаведніка” * Chmielewski Jerzy, Od Redaktora * Chmielewski Jerzy, Iwaniuk Sławomir, Władze lokalne IV kadencji * Fic Tamara, Notatki * Habbe Christian, Olbrzym na bagnach * Inuk-Mukluk Arkadij, Rodzaj wiary * K. Kastuś, Rodzaj wiary * Kirwiel Anatol, Zwier... Болей »


Czasopis, 11/2002

Czasopis

Białoruskie pismo społeczno-kulturalne

11/2002

* Minął miesiąc * Opinie, cytaty * Recenzje * Słowo jest wymagające * Календарыюм * Калісь пісалі * Радкі з лістоў, адгалоскі * Antoszewicz Jarosław, Bunt zmęczonej (nienadążającej) prowincji? * Bagiński Jan, Wspomnienia * Chmielewski Jerzy, Od Redaktora * Choruży Wiesław, Gdzie te ulice? * Choruży Wiesław, Jest już pomnik * Choruży Wiesław, Chmielewski Jerzy, Mapa powyborcza ... Болей »


Дзеяслоў, 59

Дзеяслоў

Літаратурна-мастацкі часопіс

59

Наском чаравіка Славік грэбліва падчапіў Касінера за шчаку, павярнуў тварам да сябе і адпусц іў. Абмяклая і бязво льная , га лава вярну лася да зям лі, ут кну лася носам у жменьку леташняй светла-жоўтай травы. – Гатовы , – прамовіў Славік неслухмянымі, сухімі вуснам і, – не дыхае… – Cыходзім! – скамандаваў чалавек у джынсоўцы і пляснуў у далоні: – Так!.. Агледзеліся, каб чаго не забыць! Невя лікі лясо к пры даво лі ціхай дарозе прастрэ ... Болей »


Першая   Папярэдняя   [1-2]   Наступная   Апошняя