Аляксей Ластоўскі. Ідэі і практыкі моладзевай контркультуры скінхэдаў у Беларусі. У артыкуле разглядаюцца асноўныя ідэі і практыкі скінхэдаў у Беларусі як лакальнага варыянта міжнароднай моладзевай контркультуры. Аналізуецца паходжанне і станаўленне стылю скінхэдаў, вылучаецца этап засваення неанацысцкіх ідэй. Апісваецца генезіс груповак скінхэдаў у Беларусі, асаблівая ўвага аддаецца ўзаемаадносінам моладзевай контркультуры з правым радыкалізмам. Вылучаюцц[...]

Андрэй Казакевіч. Тэндэнцыі ў рэгіянальных элітах Беларусі (па выніках мясцовых выбараў 1999, 2003, 2007 гадоў) У артыкуле разгледжаны тэндэнцыі ў рэгіянальных элітах Беларусі на падставе аналізу складу абласных саветаў дэпутатаў па выніках выбараў 1999, 2003 і 2007 гадоў. Звяртаецца ўвага на валіднасць аналізу рэгіянальных элітаў праз вывучэнне дэпутацкага корпусу абласных саветаў, узроўню выбарчае дысцыпліны мясцовых выканкамаў на лакальных выбарах. Акра[...]

У працы разгледжаны феномен калектыўных уяўленняў беларусаў пра Чарнобыльскую катастрофу. Дыскурс Чарнобыля прысутнічае паўсюдна, аднак ён у высокай ступені бяззместавы, нясе няпэўнасць, прадстаўляе нейкую пустую форму. Змест выцясняецца і лакалізуецца ў часе і прасторы: у мінулым, дзе трагічнае перажыванне страчвае рэальныя сувязі з рэчаіснасцю, або ў прасторавых лакацыях, якія знаходзяцца «не тут», а ў «іншым месцы» (Гомельскай вобласці, зонах адсялення [...]

Універсітэцкае выкладанне гісторыі партый і палітычных рухаў адбываецца на Беларусі ў межах некалькіх адасобленых дысцыплін: паліталогіі, палітычнай сацыялогіі, канстытуцыйнага права, гісторыі Беларусі, гісторыі палітычных партый і грамадскіх рухаў. Зразумела, што дадзенае пытанне разглядаецца з розных ракурсаў, праблематыка па-рознаму разгортваецца ў розных дысцыплінах. Між тым, аўтарам падручнікаў не зашкодзіла б карыстацца здабыткамі іншых дысцыплін для[...]

Нацыягенез не бывае цалкам цэнтралізаванай у інтэлектуальным сэнсе з’яваю, а нацыянальныя праекты аднароднымі. Канкрэтная канфігурацыя гісторыі і элементы ў культурна-нацыянальнай прыналежнасці не штосьці зафіксаванае і з’яўляюцца ўдзельнікамі гістарычнай і культурнай эвалюцыі. Эластычнасць гісторыі і ідэнтычнасці асабліва рэльефна праяўляюцца ў перспектыве гісторыі ідэяў , якая звычайна адлюстроўвае празмернасць палітычных і культурных праектаў, у тым лік[...]

Мэтай дадзенага матэрыялу зьяўляецца вывучэньне Партыі БНФ як асноўнага элемэнту беларускай палітычнай апазыцыі ў кантэксьце выбараў у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга скліканьня. Гэтыя выбары адбыліся 17 кастрычніка 2004 году і былі сумешчаныя з правядзеньнем рэспубліканскага канстытуцыйнага рэфэрэндуму. Нашая ўвага будзе скіраваная на пытаньні разьвіцьця Партыі БНФ напярэдадні дадзенай палітычнай кампаніі, уключна з пы[...]

Па той бок застарэлых палітычных сістэм (усё адно, якое адценне яны на сабе маюць: сацыял-дэмакратыі, лібералізму, камунізму, юдэа-хрысціянства альбо амерыканскага ладу жыцця) новая культура Еўропы пакліканая прапанаваць альтэрнатыву для новай супольнасці «антыкасмапалітаў» і «антымандыялістаў», гэта значыць, для ўсіх тых, хто — як злева, гэтак і справа — адмаўляе руйнаванне культураў і расавую смерць Еўропы. Гаворка пра гістарычнае змаганне дзеля аднаўлен[...]

Аналіз сэнсаў дае сапраўднае разуменне падвойнага значэння і гучання назвы палітычная навука. Навука пра палітыку (мадэль, тэорыя ды схема) і навука для палітыкі, навука-палітыка як працяг палітычных інтэнцыяў ды праектаў. Палітычнай навуцы ўласціва значная чуллівасць да «ідэалогіі» — ці то «дзяржаўнай ідэалогіі», ці то «тэорыі / ідэалогіі дэмакратыі» — а таксама да розных дыскурсаў, якія звычайна не лічацца навуковымі, кшталту «геапалітыкі». Усе гэтыя «ід[...]

Паліталогій усяго дзве, і існуе, адпаведна, толькі дзве палітычныя мовы. Першая: палітычная археалогія. “Археалогія” складаецца з даследванняў палітычных ідэй і апісання палітычнай прасторы па яе рэштках. Будзе вялікай памылкай лічыць, як гэта часта робяць, археалогіяй вывучэнне Арыстоцеля і не адносіць да яе даследванне твораў Лумана ці Фукуямы з-за таго, што яны “сучасныя”. Немагчыма разглядаць Платона, Вэбера і Парсанса ў якасці “жывой традыцыі”, а палі[...]

Кожны мае права мець сваё меркаваньне наконт папітыкі, незалежна ад адукацыі, ладу жыцьця, рэлігійнай прынапежнасьці, ідэалягічных перакананьняў, узросту, полу, сэксуальнай арыентацыі ці месца жыхарства. Дарэчы пра месца жыхарства, я жыву на ўскрайку горада ў новым раёне. У такіх раёнах ёсьць свая спэцыфіка палітычнага абыватальскага (зрэшты, пакуль гэтае азначэньне ня ёсьць досыць істотным і яго можна амінуць) дыскурсу. У старых дварох носьбітамі ягонымі [...]