Успаміны Ларысы Геніюш уяўляюць тэкст, надрукаваны на машынцы амаль без правак. Бачна, аўтарка не спадзявалася ў хуткім часе іх апублікаваць, дый вяртацца да напісанага, нешта правіць — як нанова перажыць праследаванні, турмы, лагеры, што было і цяжка, і балюча. Твор не мае назвы. Улічваючы змест і стылёвыя адметнасці, вырашана назваць «Споведзь». Падрыхтоўка рукапісу да выдання патрабавала максімальнай абярэжлівасці. Л. Геніюш магла залішне суб'ектыўна ац[...]

В четвертой книге Анатолия Козловича “Белорусы между небом и землей” выстроены в единую тематическую и хронологическую линию этно-экологические стихи, написанные в 1963-1968 гг. на полесском, русском и белорусском языках, документально-историческая повесть о защитнике природы, эссе о так называемой тросянке (трасянцы), автобиографическая повесть язычника и другие очерки. Объединяет произведения зеленая идея.

В третьей книге цикла Анатолия Козловича «Белорусы между небом и землей» -- портретная галерея типичных представителей белорусского народа. Человек, доказывает автор, ярко выражает свое время и его проблемы. Книга написана на русском и белорусском языках.

Книга известного белорусского писателя-публициста Анатолия Козловича «Белорусы между небом и землей» представляет собой документально-художественное автобиографическое повествование. Очерки и эссе (автор называет их хрониками) создают сквозной динамичный сюжет авторской мысли. Главный движитель сюжета – белорус с его типичным характером, поведением, менталитетом. Белоруса как своего современника писатель изучает в контексте ключевых понятий цивилизации в и[...]

Первая книга хроник «Белорусы между небом и землей» охватывает период с 1986 по 2002 годы-семнадцать лет. Она состоит из лаконичных заметок, написанных по горячим следам событий и оперативно публиковавшихся в «Литературной газете» (Москва) и «Независимой балтийской газете» (Рига). К репортерским материалам примыкают дневниковые записи. Дневник будет правдивым документом своего времени, если годы спустя, когда станешь более информированным и просвещенным, н[...]

О, Беларусь, мая шыпшына... Літасць ленінска-сталінскага рэжыму прадугледжвала замену смяротнае кары на 25 гадоў зняволення. Уладзімір Дубоўка — зорка першае велічыні на небасхіле паэзіі 20-х гадоў — адгрукаў, як казалі некалі, ад званка да званка каля 27-і гадоў, не па карце вывучаючы самыя глухія і самыя аддаленыя куткі «единой и неделимой» савецкай імперыі. Любы паэт у болыпай ці меншай меры — прарок, і ў першую чаргу свайго лёсу. А таленавіты — асаблів[...]

Яе нарадзіла на нашай беларускай зямлі Вялікая Айчынная вайна — легенду пра суровае дзяцінства, пра адданасць Радзіме, пра чалаеечую мужнасць. Я пачуў яе на Віцебшчыне, у азёрным і лясным краі, дзе і сёння тысячы сцяжынак вядуць да партызанскіх зямлянак і брацкіх магіл. Гады сціралі некаторыя падрабязнасці, а мажлва і дабаўлялі новыя, побач з суровай быллю часам ішла гераічная казка, але самыя яркія, самыя хвалюючыя старонкі легенды заставаліся амаль нязме[...]

Прыведзеныя ў гэтым выданні чарнавыя нататкі не прызначаліся да друку. Меркавалася, што яшчэ будзе мажлівасць сур.ёзна папрацаваць і над успамінамі, і над сабранымі за жыццё навуковымі матэрыяламі. Ды, на жаль, не ўсё залежыць толькі ад нас і нашага жадання. І вось рэальнасць: 2-га сакавіка 1995года раптоўны абшырны інфаркт міякарда звальвае мяне зусім неспадзеўна. Выклікана машына хуткай дапамогі і кардыялагічнае аддзяленне раённай лякарні, а праз тры дні[...]

«На працягу стагоддзяў наш народ моўчкi цярпеў прыгнёт. Лiў сваю кроў, ахвяраваў мiльёнамi жыццяў i – маўчаў. Маўчаў, бо ягоныя гiсторыкi пазбавiлi яго праўдзiвай гiсторыяграфii, ягофiлосафыўнушалi яму фальшывую iдэю аб мудрай правiльнасцi ягонага бязмежнага цярпення. Ягоныя рыцары прыгожага пiсьменства спаборнiчалi мiж сабой аб тым, хто найлепш апяе тое, што варта было выбуху гневу i абурэння. Ягоныя палiтыкi i дзяржаўныя дзеячы былi пазбаўленыя ўласнай п[...]

У гэтым аднатомніку сабрана ўсё самае значнае, што было створана адным з пачынальнікаў новай беларускай літаратуры, літаратуры ХХ стагоддзя Змітраком Бядулем (1886—1941) — яго лепшыя вершы, аповесці, апавяданні, публіцыстычныя артыкулы, лісты. Прывабны вобраз беларускага класіка, габрэя па паходжанні, добра дапаўняюць успаміны яго брата Мацвея Плаўніка і Уладзіславы Луцэвіч, жонкі Янкі Купалы. Трыццаць пяты том кніжнага праекта «Беларускі кнігазбор».