Пасьля паўстаньня 1863 году і без таго неспрыяльныя для беларускай самаідэнтыфікацыі ўмовы пагоршыліся шматкроць. Варта ўявіць сабе атмасфэру, што запанавала ў акупаваных расейскай бюракратыяй землях, каб зразумець, што ня толькі росту самасьвядомасьці не магло быць, але і тым, хто ўсьвядоміў сябе беларусам, лепей было схавацца за найменьне “рускага” або “тутэйшага”. Вось як характарызуе гэты фон сучасьніца падзеяў — Н.Ланская ў сваёй кнізе “Обрусители”: Н[...]

Да чытача. Гісторыя нашай зямлі ёсьць гісторыяй асобаў, чый лёс запісаны чырвонымі літарамі ў Кнізе Бога. Чырвонымі, бо шмат крыві, пакут і болю... Чырвонымі, бо якім павінна быць сэрца, каб магло зьмясьціць столькі любові... Шмат гора выпала на нашу долю, але і Госпад паслаў шмат змагароў на жніво беларускага адраджэньня. Немагчыма адчуць у поўнай меры тое, што адчувалі людзі, якія знаходзіліся ў няволі. Але “ксівы” расплюшчваюць нашыя вочы праз лёс двух [...]

Вандроўныя сюжэты гістарычнай белетрыстыкі і рыцарскага рамана XV–XVII стагоддзяў не маглі не заблукаць з Заходняй Еўропы і на Беларусь. Тут на іх аснове былі створаны беларускія варыянты шырокавядомых твораў, якімі зачытвалася ўсё тагачаснае адукаванае грамадства. Сорак сёмы том кніжнага праекта «Беларускі кнігазбор».

Документальные статьи и очерки, объединяет стремление приподнять завесу таинственности над спорными проблемами истории советских репрессий, трагических событий предвоенных лет и периода Великой Отечественной войны. Книга повествует о жизни, малоизвестных фактах биографий, испытаниях, славе и ненависти, предательстве и благородстве, которые переплелись в судьбах жертв и палачей, трагически изломанных репрессивными режимами. Строгий отбор установленных[...]

Яе нарадзіла на нашай беларускай зямлі Вялікая Айчынная вайна — легенду пра суровае дзяцінства, пра адданасць Радзіме, пра чалаеечую мужнасць. Я пачуў яе на Віцебшчыне, у азёрным і лясным краі, дзе і сёння тысячы сцяжынак вядуць да партызанскіх зямлянак і брацкіх магіл. Гады сціралі некаторыя падрабязнасці, а мажлва і дабаўлялі новыя, побач з суровай быллю часам ішла гераічная казка, але самыя яркія, самыя хвалюючыя старонкі легенды заставаліся амаль нязме[...]

Узьнікненьня і разьвіцьцё ідэі аўтакефаліі (памеснасьці) ня ёсьць нейчым абсалютова новым у гісторыі сусьветнага праваслаўя. Практычна ўсе краіны зь набыцьцём і ўзьмацненьнем уласнай дзяржаўнасьці прыходзілі да агалошаньня аўтакефаліі праваслаўнай Царквы ў сваёй краіне. Ня была выключэньням і Кіеўская Русь, якая неаднойчы спрабавала атрымаць незалежную ад Канстанцінопаля праваслаўную Царкву, і Полацкае княства, і ВКЛ, і, натуральна, Маскоўскае Вялікае Княс[...]

Основоположник української діялектології К. П. Михальчук своєю картою української мовної території з 1871 р. поставив проблему українсько-білоруської мовної межі, яка, не вважаючи на те, що з того часу минуло вже три чверти століття —на жаль — і досі остаточно й однозгідно не розв'язана. В чому лежить трудність цієї проблеми? Невже тільки в тому, як каже Ю. Т а р н а ц ь к и й, що українці хотіли б бачити цю межу посуненою якнайдалі на північ, а білоруси —[...]

Мноства актаў і дакументаў Віленскага цэнтральнага архіва (19244 актавых кніг) і жаданне даследаваць мінулае Літвы, якая і ў даўніну належала Расеі, паклікалі пасля 1863 ўстанову адмысловай камісіі для разбору ў горадзе Вільні старажытных актаў. Камісія апублікавала ў перыяд з 1865 па 1915 трыццаць дзевяць тамоў матэрыялаў. Акты, якія напісаны па-польску, вырашана было друкаваць у арыгінале і забяспечыць перакладам на расейскую мову; для выдання выбіраліся[...]

Мноства актаў і дакументаў Віленскага цэнтральнага архіва (19244 актавых кніг) і жаданне даследаваць мінулае Літвы, якая і ў даўніну належала Расеі, паклікалі пасля 1863 ўстанову адмысловай камісіі для разбору ў горадзе Вільні старажытных актаў. Камісія апублікавала ў перыяд з 1865 па 1915 трыццаць дзевяць тамоў матэрыялаў. Акты, якія напісаны па-польску, вырашана было друкаваць у арыгінале і забяспечыць перакладам на расейскую мову; для выдання выбіраліся[...]

Мноства актаў і дакументаў Віленскага цэнтральнага архіва (19244 актавых кніг) і жаданне даследаваць мінулае Літвы, якая і ў даўніну належала Расеі, паклікалі пасля 1863 ўстанову адмысловай камісіі для разбору ў горадзе Вільні старажытных актаў. Камісія апублікавала ў перыяд з 1865 па 1915 трыццаць дзевяць тамоў матэрыялаў. Акты, якія напісаны па-польску, вырашана было друкаваць у арыгінале і забяспечыць перакладам на расейскую мову; для выдання выбіраліся[...]