Лукша Міра, Дзяўчынка і хмарка

Дзяўчынка і хмарка

Лукша Міра

Miejsce wydania: Беласток

Data wydania: 2006

Redaktor: Луба Віталь

Wydawca: Праграмная Рада Тыднёвіка Ніва

Wydawnictwo/ drukarnia: Offset-Print, Białystok

ISBN: 83-917349-5-1

Kategoria: Literatura piękna; Literatura dla dzieci

Copyright © 2006 by Праграмная Рада Тыднёвіка Ніва

Księgozbiór: KAMUNIKAT — ten serwis (wersja elektroniczna); BTH — biblioteka Białoruskiego Towarzystwa Historycznego, ul. Proletariacka 11, Białystok (egzemplarz papierowy); MiOKB — biblioteka Muzeum i Ośrodka Kultury Białoruskiej w Hajnówce, ul. 3 Maja 42, Hajnówka (egzemplarz papierowy)

Numery inwentarzowe: BTH — [1626], [1625]; MiOKB — [10701]

Informacje uzupełniające: Wydanie zrealizowano przy udziale wsparcia finansowego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Выданьне публікуецца тут за ласкавай згодай Праграмнай Рады Тыднёвіка Ніва

Міра Лукша — журналістка, перакладчыца і пісьменьніца. нарадзілася ў 1958 годзе ў Гайнаўцы, паходзіць з этнічна ў значнай ступені беларускага рэгіёну на Беласточчыне, які належыць Польшчы. Па сканчэньні беларусістыкі і русістыкі ў Беластоку працуе журналісткай у тыднёвіку беларусаў у Польшчы "Ніва". У літаратуры дэбютавала ў 1973 г. Выдала некалькі зборнікаў вершаў і апавяданьняў. Майстар кароткіх лірычных нарысаў. Піша па-беларуску і па-польску. Яе апавяданьне "Жанчына з хвораю рукою" выйшла па-чэску ў "Анталёгіі беларускага апавяданьня (выдавецтва "Větrné mlýny", 2006) і ў часопісе "Host". Член Беларускага літаратурнага аб'яднаньня "Белавежа" і Саюзу беларускіх пісьменьнікаў. Ад 1985 году працуе журналісткай беластоцкай "Нівы". Аўтарка сямі кніжак паэзіі і прозы. Нядаўна выйшла яе кніжка апавяданьняў для дзяцей "Дзяўчынка і хмарка". Жыве ў Беластоку альбо пад Белавескай пушчай у вёсцы Баравыя Гайнаўскага павету.

Autorzy białoruscy: Лукша Міра

Katalog: Kamunikat.org | BTH | MiOKB

Obejrzyj/ ściągnij ten rozdział/ artykuł... Уся кніга ў адным файле

Warto przeczytać:

Лукша Міра, Радаслоў

Радаслоў = Rodosłów

Лукша Міра

Mira Łuksza - urodziła się w Hajnówce. Pochodzi ze wsi Borowe w gminie Narewka na Podlasiu. Ukończyła filologię polską i rosyjską na Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Mieszka w Białymstoku. Dziennikarka, pisarka, tłumaczka, redaktor. Debiutowała w tygodniku Białorusinów w Polsce „Niwa” w 1973 r. Członek Białoruskiego Stowarzyszenia Literackiego „Białowieża” i Związku Literatów Białoruskich. Od 1985 r. jest dziennikarką tyg... Więcej »


Лукша Міра, Пад знакам Скарпіёна

Пад знакам Скарпіёна

Лукша Міра

Міра Лукша — журналістка, перакладчыца і пісьменьніца. нарадзілася ў 1958 годзе ў Гайнаўцы, паходзіць з этнічна ў значнай ступені беларускага рэгіёну на Беласточчыне, які належыць Польшчы. Па сканчэньні беларусістыкі і русістыкі ў Беластоку працуе журналісткай у тыднёвіку беларусаў у Польшчы "Ніва". У літаратуры дэбютавала ў 1973 г. Выдала некалькі зборнікаў вершаў і апавяданьняў. Майстар кароткіх лірычных нарысаў. Піша па-беларуску і п... Więcej »


Лукша Міра, Жывінкі з глыбінкі

Жывінкі з глыбінкі

Лукша Міра

Міра Лукша нарадзілася 9 лістапада 1958 г. у Гайнаўцы. Родам з вёскі Баравыя Нараўчанскай гміны на Падляшшы. Кончыла польскую і рускую філалогіі ў Філіяле Варшаўскага ўніверсітэта ў Беластоку. Жыве ў Беластоку. Журналістка, пісьменніца, перакладчыца, рэдактар. Дэбютавала ў тыднёвіку беларусаў Польшчы "Ніва" ў 1973 г. Член Беларускага літаратурнага аб'яднання "Белавежа" і Саюза беларускіх пісьменнікаў. Ад 1985 г. з'яўляецца журналісткай ... Więcej »


Лукша Міра, Гісторыі з белага свету

Гісторыі з белага свету

Лукша Міра

Міра Лукша, аўтарка з другога пакалення беларускіх літаратараў у Польшчы, як і іншыя сябры БЛА "Белавежа", бесперарыўна дзейнічаючага ў Польшчы ад паўстагоддзя, кіруецца слядамі ўласнай тоеснасці. Аўтарка сямі літаратурных зборнікаў заглыбляецца і адкрывае дутпу чалавека пагранічгча, прабуе апісаць месца і час, якія заўжды былі незвычайнымі і складанымі, а тым больш цяпер, калі на нагпых вачах радыкальна мяняецца рэчаіснасць. Якраз спр... Więcej »


Лукша Міра, Бабскія гісторыі

Бабскія гісторыі

Лукша Міра

„Babskie historie” - wzruszająca opowieść o życiu zwykłych wiejskich kobiet. Opowiadania te są rezultatem obserwacji i rozmów, które autorka, dziennikarka tygodnika „Niwa”, przeprowadziła (i dalej prowadzi) z prostymi ludźmi, mieszkańcami podlaskich wsi. Różne są losy, różne życie, ale wszystkie bohaterki książki łączy wspólna cecha – miłość do ziemi rodzinnej i uświadomienie swego miejsca pod słońcem. Wydaje się, że autorka wszystkimi ... Więcej »


Лукша Міра, Выспа

Выспа

Лукша Міра

„Wyspa” to zbiór opowiadań o mieszkańcach wsi na obrzeżach Puszczy Białowieskiej, o losach, przeżyciach i uczuciach ludzi, którzy jeszcze w tych miejscowościach pozostali. A w samej rzeczy są to opowieści o śmierci, o umieraniu. Czasami to umieranie ludzi, czasami- uczuć, marzeń i nadziei, a nawet idei. Ale jak się okazuje, idee są nieśmiertelne. Zwykłe wiejskie życie jest tak ukazane przez autorkę, że budzi uczucia nostalgiczne, poczu... Więcej »


Лукша Міра, Ёсць

Ёсць

Лукша Міра

Міра Лукша – народжаная ў Гайнаўцы. Ад амаль дваццаці гадоў журналістка Тыднёвіка беларусаў у Польшчы НІВА. Філёляг. Сябра Беларускага Літаратурнага Аб’яднаньня Белавежа. Аўтарка зборнікаў паэзіі: Замова (1993), Ёсьць (1994); прозы: Дзікі птах верабей (1992), Выспа (1994), Бабскія гісторыі (2001); Wiersze tutejsze (2003). Więcej »


Лукша Міра, Замова

Замова

Лукша Міра

Tomik poetycki Miry Łukszy „Zamowa” to pierwszy zbiorek poetycki pisarki, która jest znana czytelnikom bardziej jako prozaik. Każdy wiersz - odrębne spostrzeżenie, filozoficzne rozważanie o życiu, obyczajach i trwaniu. Niektóre wiersze zamykają się w trzech, czterech wersach, ale niosą w sobie duży ładunek informacji, uczuć, emocji. Sama Mira jest pozytywnie ustosunkowaną do życia osobą, która we wszystkim szuka znaku od Najwyższego. Je... Więcej »


Лукша Міра, Дзікі птах верабей

Дзікі птах верабей

Лукша Міра

Рэдка бралі замуж хлопды з нашае вёскі дзяўчат з Залесу. Часам ездзілі за трыццаць вёрст у сваты на Падляшша, каб не браць дзевак згэтуль. Нават калі якая прыгледзелася, бацькі недазвалялі. Так расказвала маёй бабулі яе бабка Тэкля. Гаварылі, што ў гэтай пушчанскай вёсцы Залес людзі маюць вельмі памешаную кроў з ляснымілюдзьмі, якія, якмалпы, па дрэвахлазілі, мёдам і караедамі ўсялякімі харчаваліся, карэньчыкамі і зеллем. Усялякую, кажу... Więcej »