Змест кнігі склалі вершы пра родны край і яго гісторыю, сяброўства і працу. Паэт сцвярджае, што свет маленькай вёскі, як і свет вялікага горада, заўсёды будзе хвалююча блізкім чалавечай душы. У асобную нізку «Гарадчанка» сабраны вершы, прысвечаныя жанчыне.

Юрка Геніюш друкаваўся, праўда, часцей, аднак, на маю думку, і для яго літаратурная праца была ўсё-такі не самай важнай. У 1985 годзе жыццё яго раптоўна абарвалася. Памёр пры нявысветленых акалічнасцях і забраў з сабою нейкі нікім яшчэ неназваны, істотны фрагмент нашага супольнага беларускага ў Польшчы свету, не выказаўшыся да канца, не выявіўшыся шырэй і глыбей, чымсьці мог. А ён меў пра што расказаць — і раннія гады свайго мітуслівага жыцця, такія неарды[...]

Леанід Дранько-Майсюк — аўтар шасці кніг паэзіі і прозы. Улюбёны жанр паэта — эсэ, дзе сюжэтную атрыбутыку выконвае матыў падарожжа, а тэматычную — захапленне хараством жанчыны і еўрапейскім мастацтвам. Гэта кніга складзена з двух раздзелаў. У першым раздзеле, які называецца «Вершы для А.», праспяваны гімн каханай, а ў другім, у які ўвайшло эсэ «Стомленасць Парыжам», аутар узнёсла расказвае пра Парыж - сталіцу мастацтваў, вандруючы па берагах Сены, разважа[...]

Гэта трэці зборнік Леаніда Дранько-Майсюка. Аўтар мяркуе, што паэзія пачынаецца з адчаю, відавочнага ці схаванага, калі паэт пераконваецца у дасканаласці сусвету, адчуваючы ўласную недасканаласць. Гэтага адчування, дарэчы, дастаткова, каб паэт не памёр як паэт. У зборнік, акрамя вершаў, уключаны дзве маленькія паэмы — фальклорна-жартоўная «Курасоўшчына» і сумна-іранічная «Адам Нядзелька», а таксама эсэ-падарожжы ў Бельгію, Польшчу, Чэхаславакію, Заходні Бе[...]

Архімандырыт Гаўрыіл, пакуль трапіў на сустрэчу ў беластоцкую „чацвёрку”, вымушанны быў пераадолець сакавіцкія стыхіі: снегапад, імглу, галалёдзіцу, з за чаго і спазніўся амаль на гадзіну. Але людзі, якія 5 сакавіка г.г. прыйшлі на сустрэчу і пакорна чакалі героя вечарыны, нават не хацелі слухаць ягоных слоў апраўдання: — Ніц не шкодзі, ойчэ, — пачулася з боку публікі, — добра што хоць цэлы і здаровы даехалі! Клопат пра здароўе невыпадковы, паколькі цягам [...]

Nas nie złamią! Białoruskie władze po raz kolejny zaatakowały Związek Polaków na Białorusi. Lecz paradoksalnie: nie zważając na przejęcie przez białoruskie służby specjalne Domu Polskiego w Iwieńcu, nie zważając na fałszywe sądy, szantaże, szykany i areszty aktywistów to właśnie ZPB zwycięża w tym decydującym starciu. Chodzi o to, że cel, który stawiały przed sobą władze atakując naszą organizację, tak i nie został zrealizowany. Pomysł białoruskich władz b[...]

Siła solidarności. 21 stycznia władze białoruskie zaplanowały przejęcie Domu Polskiego w Iwieńcu. Na znak solidarności z Grodna, Lidy, Mińska przyjechali aktywiści ZPB, żeby bronić siedziby Polaków w Iwieńcu. Geneza wydarzeń. Już od roku Dom Polski w Iwieńcu był nękany przez różne kontrole, komisje i rewizje. Sprawdzano wszystko, co można. Zabierano dokumentację oddziału ZPB, dokumenty księgowości trzymano po kilka miesięcy, opisano cały majątek jaki jest [...]

Sprawa karna przeciwko Teresie Sobol. 5 stycznia 2010r. w Wołożynie przeciwko Teresie Sobol, dyrektor Domu Polskiego w Iwieńcu, wszczęto sprawę karną. O wszczęciu sprawy karnej poinformowano Teresę Sobol podczas przesłuchania na milicji w Wołożynie. Dyrektor Domu Polskiego w Iwieńcu jest oskarżona o to, że w 2004r. bezprawnie otrzymała zapomogę pieniężną od ZPB w wysokości 600 tys. białoruskich rubli (ok. 300 USD) z polecenia ówczesnego prezesa ZPB Kruczko[...]

Ojczyzna to ziemia i groby. Cmentarze to miejsca, gdzie są nasze korzenie, groby przodków. Człowiekowi bardzo są potrzebne korzenie, by wiedzieć, kim jest, urzeczywistnić własne istnienie, nadać sens swemu życiu. Nawet jak granice się przesuwają, cmentarze pozostają... Cmentarze budują i utrwalają tożsamość narodową. Dlatego dla Związku Polaków na Białorusi tak ważna jest opieka nad polskimi cmentarzami. Od wielu lat ZPB wraz z Konsulatem Generalnym RP w G[...]

Dom Polski w Iwieńcu zagrożony. Od początku 2009r. władze białoruskie nie dają spokoju Domowi Polskiemu w Iwieńcu. Jedna komisja zmienia drugą, trwają niekończące się kontrole i rewizje. Stosują te same metody, co w roku 2005 w Grodnie i innych miejscowościach przed zabraniem domów polskich. Zastraszają i szantażują związkowców. O co w tym wszystkim chodzi władzom? Iwieniec – urocze miasteczko, położone w 60 kilometrach na zachód od Mińska, tuż obok Puszcz[...]