Нарадзіўся ў 758 г. у Канстанцінопалі і атрымаў шырокую і рознабаковую адукацыю. Глыбока вывучыўшы Сьв. Пісаньне, сьвяты Хвядор пасьпяхова супрацьстаяў ерэтыкам-іконазмагарам у дыспутах аб праваслаўнай веры. Прыняўшы манаства, зьвяршаў манаск подзьвіг ва уладкованым яго дзядзькам Платонам, манастыры Сакудыён (недалёка ад гары Алімп у Віфініі), у яком пазьней стаў ігуменам, падаючы сваім жыцьцём высокі прыклад дабрачыннасьці. У 796 г. за рэўнасьць аб захоўваньні царкоўных правіл і выкрываньня беззаконьня імпэратара Кастуся VI Багрянароднага пасьля жорсткіх пакут быў сасланы ў зьняволеньне ў г. Салунь.