Ідэя напісаньня кнігі паўстала ў ліпені 2006 году ў інтэрнаце «Бабілён», дзе падчас падрыхтоўчых летніх курсаў жылі удзельнікі праграмы ім. Кастуся Каліноўскага.

З Касяй я пазнаёмілася ў Менску, падчас яе валянтарыяту ў межах праграмы «Моладзь». 14 сакавіка 2006 году мяне адлічылі з унівэрсытэту, а ўначы з 14 на 15 сакавіка Касю не ўпусьцілі ў Беларусь пасьля паўгадовага побыту.

Мы сустрэліся ў Варшаве. Бясспрэчна, трэба было чымсьці заняцца.

Тэма ляжала на паверхні.

Сур’ёзна распачалі працу ў лютым 2007 году. Да ліпеня нам удалося паразмаўляць з шасьцюдзесяцьцю сямю каліноўцамі.

Гэтая кніга – простыя чалавечыя гісторыі. Пра дзяцінства, захапленьні, жыцьцёвы выбар, малыя і вялікія справы. Мы не будавалі схемаў, не малявалі шаблёнаў. Хацелася пакінуць прастору для разважаньняў. Спадзяемся, што гэта нам удалося. (Ад Аўтарак, фрагмэнт)