Імя польскага гісторыка Юліуша Бардаха вядомае ў цэлай Еўропе. Ён — сапраўдны член Польскай Акадэміі Навук, італьянскай Accademia Nazionale dei Lincei, доктар honoris causa Варшаўскага, Лодзьскага і Віленскага універсітэтаў, член многіх міжнародных навуковых таварыстваў і рэдакцыйных радаў.

Гэта вучоны шматграннага таленту. Ён адначасова скрупулёзны даследчык і актыўны папулярызатар навукi, цяр-плівы педагог і заўзяты палеміст. Дыяпазон яго навуковых інтарэсаў незвычайна шырокі як храналагічна — ад Сярэднявечча да ХХ стагоддзя, так і тэматычна — ад «Рускай праўды» і генэзы сойма да пытанняў нацыянальнай свядомасці, падзеяў II сусветнай вайны і метадалогіі ды гісторыі гістарычнай навукі.

У гэтым калейдаскапічным мностве тэмаў сама болей увагі і часу вучоны прысвяціў гісторыі cтарапольскай дзяржаўнасці і парламентарызму ў Кароне Польскай, але сталай тэмай ягоных штудыяў заўжды былі і праблемы Вялікага Княства Літоўскага – Крэўская і Люблінская уніі, славутыя Статуты, магдэбургія, вялікакняская канцылярыя, узаемадачыненні Вялікага Княства і Кароны ў гады Вялікага сойма, урэшце нацыянальная праблематыка на землях былой Рэчы Паспалітай і шмат чаго іншага. Для нас асабліва важны менавіта гэты даробак Ю. Бардаха ў даследаванні гісторыі абшараў Вялікага Княства – дзяржавы, якая была сваёй і нашым продкам. (Г. Сагановіч, Навука польскага гісторыка, фрагмэнт)