W trakcie zapoznawania się z życiem, działalnością i poezją Dymitra Szatyłowicza w moich uczuciach i myślach niejednokrotnie odwoływałem się do dokonań twórczych Borysa Russki. Przy całej odmienności ich sylwetek i osobowości twórczych, przy inności, a nawet przeciwstawności ich talentów, warsztatu poetyckiego i kunsztu artystycznego, odnajdywałem wyraźne pokrewieństwo duchowe, wyrażające się w ich pacyfizmie, niepokoju moralnym, dotyczącym losów naszej cywilizacji i współczesnego nam świata. Łączyła ich także duchowo Białostocczyzna, czyli wspólna Mała Ojczyzna, urzekające piękno kraju ojczystego.

Naszym celem jest jednak przeanalizowanie wartościpoznawczych w poezji D. Szatyłowicza. Formowały się one przybierając określony kształt wierszowy w ścisłym powiązaniu z jego życiem, nauką, pracą zawodową i działalnością społeczną, co też implikowało charakter jego dokonań twórczych, stanowiących specyficzny dokument doświadczeń życiowych autora, wizerunek jego indywidualności twórczej i talentu poetyckiego (…)